Revatherapie: Ergotherapie

Ergotherapeuten werken met alle menselijke activiteiten uit de gebieden wonen, werken en vrije tijd; concrete zaken die het leven hier en nu meer draaglijk maken.
Ze gaan zich de volgende vragen stellen: hoe moet ik de persoon leren functioneren zoals hij is, hier en nu? Hoe kan de persoon zo zelfstandig mogelijk participeren in de samenleving en het dagelijkse leven?

De ergotherapeut gaat samen met de patiënt en het team op zoek naar de doelstellingen die voor hem/haar belangrijk zijn. Om op zoek te gaan naar deze doelstellingen is assessment een essentieel onderdeel van de ergotherapeutische behandeling. Dit gebeurt aan de hand van een samengestelde intake- of vragenlijst afgesteld op de noden van de patiënt en de afdeling of reeds bestaande vragenlijsten zoals de Ocairs of de COPM en het meetinstrument de AMPS. Voor dit laatste is er een gecertificeerde ergotherapeut in huis.

Vervolgens gaat de ergotherapeut samen met de patiënt werken aan zijn/haar doelstellingen. Dit gebeurt steeds via activiteiten, iets wat de ergotherapeut van andere disciplines onderscheidt. De doelstellingen kunnen zeer uiteenlopend zijn. Zelfstandigheid vergroten, dagstructuur creëren, actief zijn, keuzes maken, ... zijn veel voorkomende doelstellingen  binnen de ergotherapie.


Voorbeelden in PZ Sint-Annendael

Ergotherapie: een veelomvattend begrip dat  heel wat activiteiten en doelstellingen kan omvatten, zoals bijvoorbeeld:
Specifieke vaardigheidstraining (individueel of in groep): vaardigheden in ADL trainen zoals bijvoorbeeld zelfstandig een boodschappenlijst opmaken, gaan winkelen, tuin onderhouden, arbeidsvaardigheden, ...

Creatieve/handambachtelijke/beeldende activiteiten: worden meestal in groep uitgevoerd, waardoor sociaal contact gestimuleerd wordt. Creatieve activiteiten stimuleren het probleemoplossend vermogen en bieden mogelijkheden tot vrije expressie en tot experimenteren met materiaal. Ze gaan verschillende waarden in een persoon aanspreken.

Speltherapie: is een therapievorm waarbij men door middel van bijvoorbeeld een bordspel, vaardigheden oefent of informatie verwerft omtrent een bepaald thema. De vaardigheden die binnen speltherapie aan bod komen zijn gericht op het functioneren binnen de leefgebieden woon-, werk en vrije tijd. Binnen het aanbod speltherapie wordt er een onderscheid gemaakt tussen 2 soorten spelen nl. therapeutische spelen en informatieve spelen. Bij "therapeutische spelen" ligt het accent op het trainen van vaardigheden. Terwijl bij "informatieve spelen" het accent ligt op het verwerven van informatie.

Creatief groepswerk: is een non-verbale therapievorm, waarbij men door middel van creatieve werkvormen interactionele vaardigheden traint. Als therapeutisch medium worden hiervoor plastische materialen gebruikt zoals klei, verf en papier, gips enz.

Arbeidsrehabilitatie: de ergotherapeut gaat na welke vaardigheden getraind moeten worden en gaat eveneens op zoek naar de beste manier voor de cliënt om ervaringen te kunnen opdoen en zich voor te bereiden op de werkplek.

Industriële therapie: kan in de eerste plaats een onderdeel van arbeidsrehabilitatie zijn. Veel van de patiënten die opgenomen worden zijn op dat moment niet in staat om deel te nemen aan het normale arbeidsproces. Via industriële activiteiten kunnen patiënten op een eenvoudige en rustige manier toch productief zijn en kan deze activiteit bijdragen tot het gevoel van eigenwaarde, verantwoordelijkheid, samenwerking, structuur, ...

Koken: een veel gebruikte opdracht in de ergotherapie. De patiënten krijgen de mogelijkheid hun taakvaardigheid te ontwikkelen (bv. Instructies opvolgen, problemen oplossen, geordend te werk gaan, …) en in een latere fase van de behandeling kan koken gebruikt worden bij het oefenen van vaardigheden voor de rol die de patiënt thuis moet vervullen.

Extramurale activiteit: in samenspraak met de patiënten wordt er een activiteit gekozen die zich buiten de muren van het ziekenhuis situeert. Bij deze activiteit wordt voornamelijk de nadruk gelegd op het terug integreren in de maatschappij en het kennis maken met de verschillende activiteiten die men buiten het ziekenhuis kan doen. Dit gebeurt onder begeleiding, in een veilig en ontspannen kader.